Head

پژوهشها و تازه های اُتیسم

پرداخت اینترنتی شهریه

مبلغ مورد نظر خود را درج بفرمایید
مبلغ به ریال:
توضیحات :
پرداخت از طریق درگاه شتاب

ورود اعضاء

مرا بخاطر بسپار

شمارشگر بازدیدها

امروز35
دیروز326
هفته361
ماه9220
کل بازدیدها191316

اشتراک گذاری

Social FaceSocial InliSocial PintSocial TwitSocial Yout

مقاومت رفتاری در موشهای اُتیستیک

آزمایشات رفتاری جدید درمورد مقاومت موشهای اُتیستیک(اوتیستیک)

برگردانوجیهه نقیان فشارکی(درمانگر مرکز اُتیسم اردیبهشت)

BTBR Mice

براساس تحقیقی که در مجله روش های عصب شناسی  به چاپ رسیده پژوهشگران  آزمایش جدیدی ترتیب داده اند که رفتار های تکراری پیچیده موش های BTBR که نژادی  از موش های با مشخصات شبیه به مشخصات اُتیسم است را آشکار می کند.

دستکاری ژنتیکی موش های آزمایشگاهی کار آسانی است. پژوهشگران می توانند ژن ها را حذف یا جهش دهند مکان و زمان رخداد این جهش را کنترل کنند و اثر آن ها را مشاهده کنند. این مساله باعث شده است که موش ها مدل های مناسبی  برای مطالعه ژنتیکی  اختلالاتی  همچون در اُتیسم باشند. یکی از نشانه های اُتیسم رفتار تکراری است که در اشخاص  به دو صورت جلوه گر می شود فعالیتهای تکراری مانند بال بال زدن یا تکان تکان خوردن و یا نشانه هایی پیشرفته تر مثل مقاومت بر یکنواختی  یا رغبت های محدود.

بسیاری از مدل های موش های  در خود مانده نشانه هایی نوع اول را داشتند. آن ها با رفتاری وسواس گونه اطرافشان را تمیز می کردند و یا اصرار داشتند همه گلوله های شیشه ای داخل  قفسشان را خاک   کنند. ولی مدل  سازی شکل دوم رفتارهای تکراری در موش ها  با چالش های بیشتری روبه رو بود.

در مطالعه ای پژوهشگران موش ها را در یک ظرف گرد قرار دادند و به آنها موقعیت سکویی را نشان دادند که می توانند از آن برای فرار استفاده کنند. در مطالعه ای  دیگر موش ها در یک ماز T شکل قرار می گرفتند که در انتهای یکی از بازوهای آن جایزه خوراکی قرار داشت. پژوهشگران جای سکو یا غذا را به ترتیب عوض کردند  و مدت زمانی را که طول کشیده  تا موش ها آن را تنظیم کنند اندازه گرفتند.

هیچ یک از این آزمایشات برای یافتن نشانه هایی موشهای BTBR  کارگر نبود حتی با در نظر گرفتن این واقعیت که موش ها تمیز کنندگی و دفن کردن وسواس گونه گلوله های شیشه ای را به خوبی از خودنشان داده بودند.

در تحقیقی جدید  هر دو آزمایش ذکر شده را با هم ترکیب کردند یعنی ماز T شکل را در ظرف آب فرو کردند وسکوی فرار را در انتهای یکی از بازوهای  Tقرار دادند. موش های BTBR تقریبا  همان زمانی را که موش های کنترل(یعنی موشهای سالم) برای یادگرفتن موقعیت سکو نیاز داشتند، صرف کردند و مشخص گردید که این موش ها نقص کلی در یادگیری  ندارند.اما پس از آنکه پژوهشگران محل سکو را عوض کردند موش های BTBR چندین و چند خطا بیشتر از موش های کنترل انجام دادند و زمان فهمیدن تعویض محل نیز در مقایسه با موش های کنترل که این کار را دو روزه انجام دادند، پنج روز طول کشید.

از این آزمایشات به راحتی میتوان دریافت که مقاومت در برابر تغییر و گرایش به رفتارهای تکراری تا چه اندازه می تواند در فرایند یادگیری و بازده شناختی افراد اُتیستیک تاثیر گذار باشد و مدت زمان لازم برای خو گیری با محیط وآمادگی برای یاد گیری را افزایش دهد و چه بسا فرایند آموزش ودرمان را مختل سازد. به همین منظور در بیشتر رویکرد های درمانی در آغاز ورود کودک به سیستمهای درمانی تلاش می گردد مقاوت کودک شکسته و او را آماده یادگیری نمایند.

موشهای BTBR :موشهایی هستند که در ازمایشات در مورد اُتیسم از آنها استفاده میگردد.زیرا این موشها چندین علامت از علائم اختلال اُتیسم مانند کاهش تعاملات اجتماعی،کاهش رفتار های اکتسابی،بازی های آسیب زننده،صداهای غیر معمول و اضطراب شدید را از خود نشان میدهند. در این موشها میتوان کاهش شدید سطح اتصال ناحیه هیپوکامپ و فقدان جسم پینه ای را مشاهده نمود.(ویراستار)